Anne olunca anladım
Bebeğimizin sesini ilk duyduğunu andan itibaren bizim içinde yeni bir yolculuk başlar.Annelik yeni bir hayattır.Büyük hayallele beklediğimiz Bebeğimiz artık yanı başımızdadır.Peki biz anne olabilmeyi hazır mıyız? İlk serüvenimiz başladığında aslında hazır olmadığınızı her şeyi deneyerek bazen yaşayarak bazen korkarak öğreneceğinizi bilmiyorsunuz. Hayallerinizden mışıl mışıl uyuyan bebeğinizin aslında hiç uyumadığı olduğunu ,filmlerde gördüğünüz o tatlı hiç yaramazlık yapmayan bebeğin sizin ki olmadığı ,güzel parlak adeta melek gibi görünen annenin yerine mor gözaltlarıyla dolaşan dağınık saçlı bir anne olduğu gerçeğiyle yüzleşirken bunları neden kimsenin size söylemediğini düşünürüz. Tüm bunlar aslında bir çok annenin hatırlamak istemeyeceği şeyler kötü anılar mı acaba?Belki de bu yüzden kimse dillendirmez. Peki aslında tüm bunları bilmenin anneyi daha hazırlıklı daha güçlü yapacağını bilseler gene de saklarlar mıydı ? O en zor anlarda insanın kendi annesiyle anıları gelir aklına...